عهدکم شقاق و دینکم نفاق

کُنْتُمْ١ جُنْدَ الْمَرْأةِ وَ أتْباعَ الْبَهِیمَةِ٢

شما سپاهیان آن زن بودید و پیروان آن ستور

رَغا فَأجَبْتُمْ، وَ عُقِرَ فَهَرَبْتُمْ٣

که چون بانگ کرد اجابتش کردید و چون کشته شد روى به گریز نهادید

***

از خطبۀ سیزدهم نهج البلاغه

-------------------------------

١. امام(ع) این خطبه را در مذمّت جمعی از اهل بصره بعد از جنگ جمل ایراد فرموده است.

٢. مراد از زن، عایشه است و منظور از چهارپا، جمل یا شترى است که عایشه بر آن سوار بود.

٣. شتر عایشه در جنگ «جمل» به منزله پرچم لشکر بود که همه در پاى آن شمشیر مى زدند. وقتی شتر بر زمین افتاد و نعره بلندى کشید آن جا بود که سپاه عایشه شکست خورد و لشگر بصره فرار کردند.

-------------------------------

/ 1 نظر / 15 بازدید
محسن

سلام. ممنون واسه نظراتت. اون که گفتی که طعا لذتش زایدالوصفه. یاد یه غزل از حافظ افتادم که حتما خوندیش: عشقبازی و جوانی و شراب لعل فام .... این غزل تا آخرش وصف یه چیزیه تو همون مایه ها که گفتی. ایشالا قسمت بشه.