مهمانسرا

مهمانسراست خانه‏ی دنیا که اندرو / یک روز این بیاید و یک روز آن رود «جلال‌الدّین همایی (سنا)»

سهم تو شد

از دار آویزان بود

به پایش نشستیم

آواز خواندیم

و بافتیم

کارش که تمام شد

تازه جان گرفته بودیم

که تو با قیچی ات از راه رسیدی

پيام ها ()    + امیـــر ; ٧:٤٦ ‎ب.ظ ; ۱۳۸۸/٩/٢۱