مهمانسرا

مهمانسراست خانه‏ی دنیا که اندرو / یک روز این بیاید و یک روز آن رود «جلال‌الدّین همایی (سنا)»

یا خاک گور

این بار دهانت از چه باز است

انگشتی در میان نمانده که از تعجب خیس کنی

و هوایی که شرجی

شاید دوباره غمی باد کرده از سکوت داری

یا گلویی خشک شده از گفتن

نکند مرده باشی

هوا به اندازه ی کافی سرد هست

پيام ها ()    + امیـــر ; ٥:٥٢ ‎ب.ظ ; ۱۳۸۸/۸/٢٧