مهمانسرا

مهمانسراست خانه‏ی دنیا که اندرو / یک روز این بیاید و یک روز آن رود «جلال‌الدّین همایی (سنا)»

رضوی - نه نان قدس

لیس شیء من الاعمال عند اللّه عز و جل بعد الفرائض افضلُ مِن اِدخال السرور علی المؤمن

(بعد از انجام واحبات کاری بهتر از ایجاد خوشحالی برای مؤمن نزد خداوند بزرگ نیست)

***

لا جهل اضر من العُجب

(هیچ چیزی زیانبارتر از خودپسندی نیست)

***

افضل العقل معرفة‌ الانسان نفسه

(بهترین تعقل، خودشناسی است)


***

لا یقبل الرجل ید الرجل فإن قبلة‌ یده کالصلاة‌ له

(کسی دست کسی را نمی بوسد زیرا بوسیدن دست او مانند نماز خواندن برای اوست)

***

التائب من الذنب کمن لا ذنب له

(توبه کار به منزله کسی است که گناهی نکرده است)

***

سُئل الرضا (ع) عن حد التوکل ، فقال (ع) ان لا تخاف احداً الا اللّه

(از امام رضا (ع) از حقیقت توکل سؤال شد فرمود : این که جز خدا از کسی نترسی)

***

لا تغضبوا من الحق اذا صدعتم

(وقتی آشکارا حرف حق می شنوید خشمگین نشوید)

***

ان اللّه یبغض القیل و القال و أضاعة‌ المال و کثرة‌ السؤال

(به درستی که خداوند سروصدا و تلف کردن مال و پرخواهشی را دوست ندارد)

***

التودّد الی الناس نصف العقل

(دوستی با مردم نیمی از خرد است)

***

لیس العبادة‌ کثرة‌ الصیام و الصلاة‌ و انما العبادة‌ کثرة‌ التفکر فی امر اللّه

(عبادت پر روزه داشتن و نماز خواندن نیست و همانا عبادت پر اندیشه کردن در امر خداست)

***

لا تدعوا العمل الصالح و الجهاد فی العبادة‌ اتکالا علی حب آل محمد (َع) لا تدعوا حب آل محمد (ع) و التسلیم لامرهم اتکالا علی العبادة‌ فانه لا یقبل احدهما دون الاخر

(مبادا اعمال نیک و تلاش در عبادت را به اتکای دوستی آل محمد (ع) رها کنید و مبادا دوستی آل محمد (ع) و تسلیم برای آنان را به اتکای عبادت از دست بدهید زیرا هیچ کدام از این دو به تنهایی پذیرفته نمی شود)

***

لا یکون المؤمن مؤمنا حتی تکون فیه ثلاث خصال : سنة‌ من ربه و سنة‌ من نبیه و سنة‌ من ولیه فاما السنة‌ من ربه فکتمان سره و اما السنة‌ من نبیه فمداراة‌ الناس و اما السنة‌ من ولیه فالصبر فی البأساء و الضراء

(مؤمن ، مؤمن واقعی نیست مگر سه خصلت در او باشد : سنتی از پروردگارش و سنتی از پیامبرش و سنتی از امامش . اما سنت پروردگارش پوشاندن راز خود است اما سنت پیغمبرش مدارا و نرم رفتاری با مردم است اما سنت امامش صبر کردن در زمان تنگدستی و پریشان حالی است)

***

احسن الظن باللّه فان اللّه عز و جل یقول : انا عند ظن عبدی المؤمن بی ان خیرا فخیرا و ان شرا فشرا

(به خدا خوش گمان باشید زیرا خدای عز و جل می فرماید : من نزد گمان بنده مؤمن خویشم اگر گمان او خوب است رفتار من خوب و اگر بد است رفتار من هم بد باشد)

***

اوحی اللّه عز و جل الی نبی من الانبیاء : اذا أطعت رضیت و اذا رضیت بارکت و لیس لبرکتی نهایة‌ و اذا عصیت غضبت و اذا غضبت لعنت و لعنتی تبلغ السابع من الوری

(خدای عز و جل به یکی از پیغمبران وحی فرمود که : هرگاه اطاعت شوم راضی گردم و چون راضی شوم برکت دهم و برکت من بی پایان است هرگاه نافرمانی شوم خشم گیرم و چون خشم گیرم لعنت کنم و لعنت من تا هفت پشت برسد)


پيام ها ()    + امیـــر ; ۱:٥٢ ‎ب.ظ ; ۱۳۸۸/۸/٧