مهمانسرا

کجایی مادربزرگ

سال‌هاست پیشانی‌ام را کسی نبوسیده...

آی...

لحظه‌ای بِایست

حال و روزت را نگاه

اگر یکی دو قدم مانده باشد چه؟

حاضری با همین وضع راهی شوی؟

جایت هنوز این‌جا پهن مانده است

از دیشب

که خانه شلوغ شده بود

و همۀ در و همسایه‌ها دوره‌ات کرده بودند

خدا را شکر که زود رفتند

آخر یخچال چند هفته بود که میوه نداشت

و مادر هر از گاهی

سیبی

پرتقالی

یا خیاری

زیر چادر، از روضۀ اوّل ماه می‌آورْد

×××

بابا جان!

ناراحت نمی‌شوی اگر

مراسمت را چند هفته عقب بیندازیم؟

چند جایی را باید با مادر و دخترهای همسایه روضه برویم

وقتی گریبان عدم با دست خلقت می‌درید

وقتی ابد چشم تو را پیش از ازل می‌آفرید

قال الرّضا(علیه‌السلام):

«اَلْمُؤْمِنُ اِذَا غَضِبَ لَمْ یُخْرِجْهُ غَضَبُهُ مِنْ حَقٍّ»

مؤمن هرگاه خشمگین شود، خشمش او را از مسیر حق منحرف نمی‌سازد.

بحار الانوار، ج٧۵، ص۳۵٢

حضرت ختمی‌مرتبت(ص) به سلمان فارسی(ره) فرمودند:

اِنَّمَا الدُّنیا سِجنُ المُؤمِن وَ جَنَّةُ الکافِر.

به راستی دنیا زندان مؤمن و بهشت کافر است.

امالی شیخ طوسی، ج 1، ص 356

یادم نمی‌آید

قبلاً که همراه نداشتم

اولین چیزی که بعد از خواب دنبالش می‌گشتم چه بود؟!

ستاره از تحصیل،

تیرداد از ستاره،

هردو امسال محروم شدند.

اگر آدم خوبی نیستی،

لااقل بازیگر خوبی باش.

شاید روزی به نقشت عادت کردی!

هزار دلیل هم برای مرگ بیاورید؛ باز یک بهانه برای زندگی‌کردنم کافی است.